این دوسال، سالای نسبتا سختی برام بود. خوشیای زیادی هم داشت ولی خب سختیاش کمی بیشتر بود جوری که اگه ازم بپرسن میخوای برگردی و دوباره این سالا رو تجربه کنی، با قاطعیت میگم نه! همینکه با همه سختیاش به آرومی میگذشت و داره میگذره، خودش جای شکر داره.
امسال دل و دماغ تولد گرفتن ندارم ولی دلم میخواد رو سر خودم دست بکشم و بگم: آفرین فاطمه ی من! کارت خوب بود! خیلی خوب انجامشون دادی!

( اونی که الان نیستی و دلم برات تنگ شده! ممنون که منو به این دنیا آوردی و خوب بزرگ کردی